Szanowni Parlamentarzyści,
Przedstawiciele Państw uczestniczących w Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie,
Panie Ambasadorze,
Panie i Panowie!

Z głęboką nadzieją i duszpasterską troską pozdrawiam was, zgromadzonych na Drugiej Międzynarodowej Konferencji poświęconej walce z narkotykami i przestępczością zorganizowaną dotyczącą Regionu OBWE, poświęconej poważnej i pilnej walce z plagą nielegalnych narkotyków. Wasza obecność – przedstawicieli wielu państw uczestniczących w OBWE, od Vancouver po Władywostok – jest świadectwem wspólnej determinacji, by stawić czoła zjawisku, które wspiera sieci przestępcze i zagraża samej przyszłości naszych społeczeństw.

Stolica Apostolska jest głęboko przekonana, że rządy prawa, zapobieganie przestępczości oraz wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych powinny rozwijać się razem, w jedności. Rzeczywiste autentyczne wdrażanie rządów prawa pozostaje bowiem niezbędne dla integralnego rozwoju ludzkiego. Żadne prawdziwie sprawiedliwe społeczeństwo nie może przetrwać, jeśli to nie prawo – lecz arbitralna wola jednostek – pozostaje najwyższą zasadą życia publicznego (por. Kompendium Nauki Społecznej Kościoła, 408). Jednocześnie żadna osoba ani żadna grupa, niezależnie od posiadanej władzy czy statusu, nie może nigdy rościć sobie prawa do naruszania godności i praw innych osób lub ich społeczności. Dlatego zapobieganie działalności przestępczej i reagowanie na nią są ściśle związane z poszanowaniem i ochroną powszechnych praw człowieka. Wymaga to nie tylko wysiłków organów ścigania, lecz także zaangażowania całego społeczeństwa – zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym.

W tym względzie Stolica Apostolska w pełni popiera każdą inicjatywę zmierzającą do ustanowienia skutecznego, sprawiedliwego, humanitarnego i wiarygodnego systemu wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, zdolnego do zapobiegania i zwalczania produkcji oraz handlu nielegalnymi środkami odurzającymi. Uznając, że prawdziwa sprawiedliwość nie może poprzestać na samej karze, wysiłki te powinny również opierać się na podejściu opartym na wytrwałości i miłosierdziu, mającym na celu resocjalizację oraz pełną reintegrację sprawców w tkankę społeczną. To samo poszanowanie przyrodzonej godności każdej osoby – także tych, którzy dopuścili się przestępstw – wyklucza stosowanie kary śmierci, tortur oraz wszelkich form okrutnych lub poniżających kar.

Potrzebne są kompleksowe programy wychodzące naprzeciw tym, którzy stali się niewolnikami uzależnienia, oferujące im opiekę medyczną, wsparcie psychologiczne i ciągłą rehabilitację. Takie interdyscyplinarne podejście powinno obejmować osobę ludzką w całej jej integralności, wykraczając zarówno poza środki czysto represyjne, jak i rozwiązania permisywne, które nie potrafią uwolnić jednostek z okowów uzależnienia. Dzięki temu osoby te mogą na nowo odkryć pełnię swojej godności otrzymanej od Boga i znów nią żyć.

Pragnę ponadto podkreślić, że edukacja ma zasadnicze znaczenie dla profilaktyki. Stanowi ona podstawę integralnego rozwoju ludzkiego i daje dzieciom oraz młodzieży narzędzia potrzebne do rozpoznawania głębokiego spustoszenia, jakie powodują narkotyki. W naszych czasach, gdy media społecznościowe tak często szerzą niebezpieczną dezinformację, trywializującą te zagrożenia, edukacja powinna rozpoczynać się w rodzinie i być umacniana w szkole, przekazując rzetelną wiedzę naukową o niszczącym wpływie substancji odurzających na mózg, ciało, zachowanie człowieka oraz dobro wspólne społeczności.

Zapobieganie przestępczości zorganizowanej i jej zwalczanie ma podstawowe znaczenie dla budowania społeczeństw bezpiecznych, sprawiedliwych i stabilnych. W tej perspektywie pragnę oddać hołd wszystkim funkcjonariuszom organów ścigania oraz członkom wymiaru sprawiedliwości, którzy poświęcili swoje życie lub odnieśli rany, odważnie pełniąc swoje obowiązki. Ich świadectwo powinno budzić w nas uczucia wdzięczności, odpowiedzialności i odnowionej determinacji.

Poprzez swoje liczne instytucje na całym świecie oraz czerpiąc ze swego długiego doświadczenia w towarzyszeniu osobom dotkniętym uzależnieniami, Kościół katolicki jest gotów dalej pogłębiać więź owocnej współpracy ze społeczeństwem obywatelskim. Razem – w duchu wzajemnego szacunku i współodpowiedzialności – możemy promować politykę, która naprawdę służy dobru wspólnemu oraz niezbywalnej godności każdej istoty ludzkiej.

Niech ta Konferencja przyniesie obfite i trwałe owoce w postaci strategii współpracy ponadnarodowej, skutecznej profilaktyki i autentycznej nadziei. Na was wszystkich, na wasze obrady oraz na narody, które reprezentujecie, przyzywam obfite Boże błogosławieństwo mądrości, nadziei i trwałego pokoju.

Dziękuję!