W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Pokój z wami!

Dzień dobry wam wszystkim i witajcie w ten ciemny, deszczowy poranek w Rzymie. Dziś światło jaśnieje od wewnątrz!

Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie!

Cieszę się, że mogę was pozdrowić z okazji Seminarium Association of Catholic Colleges and Universities 2026, które odbywa się w Rzymie. Ufam, że jako prezesom i rektorom tych instytucji doświadczenie zdobyte tutaj, w sercu Kościoła, posłuży umocnieniu waszej wiary i odnowieniu waszego zaangażowania w powszechną misję Kościoła. W szczególności, mając na względzie wasze oddanie zadaniu wychowawczemu, modlę się, aby wasze serca coraz bardziej zachwycały się pięknem prawdy i wielkością człowieczeństwa, stworzonego przez Boga i odkupionego przez Chrystusa.

W świetle Encykliki, którą niedawno opublikowałem, chciałbym skierować do was kilka słów dotyczących fundamentalnego znaczenia edukacji katolickiej w dzisiejszym świecie. Jednym z wyzwań, przed którymi obecnie stoi świat edukacji, jest rosnąca fragmentaryzacja wiedzy. Choć łatwo znaleźć osoby wyspecjalizowane w określonej dziedzinie studiów, wiele z nich „z trudem nadaje kierunek własnemu życiu, także z powodu niezdolności łączenia informacji i wiedzy oraz utraty horyzontu sensu” (Enc. Magnifica humanitas, 146). Często brakuje im całościowej wizji rzeczywistości, zdolnej łączyć nie tylko różne dziedziny wiedzy, lecz także wielorakie aspekty życia i najgłębsze pragnienia ludzkiego serca.

Edukacja katolicka ma w tym względzie szczególnie ważną rolę do odegrania. Kiedy młodzi mężczyźni i kobiety zapisują się do waszych kolegiów i uniwersytetów z zamiarem uzyskania określonego dyplomu, często kierując się perspektywami przyszłej pracy, to do was należy szlachetne zadanie takiego ukierunkowania tego pragnienia wiedzy, aby mogli także „uczyć się szukać i miłować prawdę, stawiać pytania o sens życia i o godność każdej osoby” (tamże, 143). Nie jest to łatwe przedsięwzięcie. Jak wszyscy dobrze wiecie, poszukiwanie prawdy wymaga nie tylko nauki i towarzyszenia, lecz także wielkiego wysiłku (por. tamże, 139). Jeśli edukacja katolicka nie zaszczepi w studentach autentycznej pasji do prawdy – i to nie tylko do prawdy intelektualnej, lecz także do Prawdy, którą jest sam Chrystus (por. J 14, 6) – trudno oczekiwać, że ludzie będą gotowi podjąć wysiłek konieczny do rozpoznania prawdy i odpowiedniego dostosowania do niej własnego życia. Istotnie, instytucje katolickie są wezwane, aby być „żywym środowiskiem, gdzie chrześcijańska wizja przenika każdą dyscyplinę i każdą interakcję” (List apost. Kreślić nowe mapy nadziei, 5.2). Wasza autentyczność jako prawdziwych uczniów Chrystusa z pewnością pomoże wam przekazywać żywą Ewangelię w taki sposób, aby ci, którzy zostali wam powierzeni, mogli naprawdę spotkać Pana i odkryć w wierze katolickiej jednoczącą wizję, którą może dać jedynie Prawda.

Z bardziej praktycznego czy pedagogicznego punktu widzenia ostatnie postępy technologiczne stawiają przed światem edukacji także liczne wyzwania. Powszechne wykorzystanie sztucznej inteligencji coraz bardziej utrudnia ocenę pracy studentów, zmuszając wychowawców do twórczego dostosowywania własnych metod, aby zapewnić integralną formację ludzką tym, którzy zostali powierzeni ich trosce, nawet jeśli często wiąże się to z większym obciążeniem pracą nauczycieli. W tym sensie musimy być gotowi wielkodusznie inwestować w edukację przyszłych pokoleń. Istotne jest, aby młodzi mężczyźni i kobiety uczyli się odnosić w pozytywny sposób do nowych technologii, rozwijając jednocześnie dane im przez Boga talenty i zdolności: rozumowania, krytycznego myślenia oraz utrwalania wiedzy w pamięci, przygotowując się w ten sposób do odpowiedzialnego kształtowania przyszłego świata (por. Enc. Magnifica humanitas, 145).

Drodzy bracia i siostry, kontynuując misję ewangelizacyjną Kościoła, żywię nadzieję, że studenci będą mogli zawsze znajdować w waszych instytucjach zdrową naukę (por. 2 Tm 4, 3), powierzoną Kościołowi, która posłuży jako prawdziwy i trwały fundament nie tylko dla ich życia, lecz także dla przyszłości narodu. Dziękując wam za waszą obecność tutaj oraz za wasze oddanie edukacji katolickiej, z serca udzielam mojego Błogosławieństwa Apostolskiego, które chętnie rozszerzam na osoby, wspólnoty i instytucje, które reprezentujecie.

Bardzo dziękuję!