Do Jego Eminencji
Księdza Kardynała Giovanniego Battisty Re
Dziekana Kolegium Kardynalskiego

W pierwszą rocznicę śmierci umiłowanego Papieża Franciszka pamięć o nim pozostaje żywa w Kościele i na świecie. Choć jestem nieobecny w Rzymie z powodu Podróży apostolskiej do Afryki, duchowo łączę się ze wszystkimi, którzy zgromadzą się w Bazylice Liberiańskiej, aby złożyć Ofiarę Eucharystyczną w intencji mojego Poprzednika. Z serdecznością pozdrawiam – wraz z kardynałami, biskupami, kapłanami i osobami konsekrowanymi – pielgrzymów, którzy przybyli, aby okazać mu swoje uczucia i wdzięczność.

Śmierć nie jest murem, ale bramą otwierającą się na Miłosierdzie, które Papież Franciszek niestrudzenie głosił. Pan powołał go do siebie 21 kwietnia ubiegłego roku, w samym centrum światła wielkanocnego. Zakończył swoją ziemską pielgrzymkę w objęciach Chrystusa Zmartwychwstałego, w tej „radości Ewangelii”, która zainspirowała jedną z jego najbardziej znaczących Adhortacji apostolskich.

Był Następcą Piotra i pasterzem Kościoła powszechnego w czasach, które naznaczyły i nadal naznaczają zmianę epoki – zmianę, której był w pełni świadomy, dając nam wszystkim odważne świadectwo stanowiące znaczące dziedzictwo dla Kościoła.

Swoje nauczanie przeżywał jako uczeń-misjonarz, jak sam lubił mawiać. Do samego końca pozostał uczniem Pana, wiernym swojemu chrztowi i konsekracji w posłudze biskupiej. Był również misjonarzem, głosząc Ewangelię miłosierdzia „wszystkim, wszystkim, wszystkim”, jak wielokrotnie powtarzał. Dobra płynące z jego świadectwa jako troskliwego pasterza poruszały serca wielu ludzi, aż po najdalsze krańce ziemi, również dzięki Pielgrzymkom apostolskim, a zwłaszcza tej ostatniej „podróży”, jaką była jego choroba i śmierć.

W harmonii ze swoimi Poprzednikami podjął dziedzictwo Soboru Watykańskiego II i pobudzał Kościół do otwartości na misję, do bycia strażnikiem nadziei świata, pełnym pasji w głoszeniu tej Ewangelii, która jest w stanie obdarzyć każde życie pełnią i szczęściem.

Wciąż słyszymy echo jego wezwań, wyrażanych przekonującymi słowami, mających na celu ułatwianie zrozumienia radosnej nowiny: miłosierdzie, pokój, braterstwo, zapach owiec, szpital polowy i wiele innych. Każde z tych stwierdzeń odsyła nas do Ewangelii, którą On żył, posługując się nowym językiem, którym głosi się zawsze tę samą Ewangelię.

Papież Franciszek przez całe swoje życie żywił głęboką pobożność wobec Maryi; pamiętamy przecież, jak wielokrotnie odwiedzał Bazylikę Matki Bożej Większej, miejsce swojego spoczynku, oraz liczne sanktuaria maryjne rozsiane po całym świecie. Niech Maryja Panna, Matka Kościoła, pomaga nam być w każdej okoliczności niestrudzonymi apostołami Jej Boskiego Syna i prorokami Jego miłosiernej miłości.

Z Watykanu, dnia 12 kwietnia 2026 r.

LEON PP. XIV