Drodzy Przyjaciele!

Z ogromną radością witam dziś was, młodych, wraz z kapłanami, osobami konsekrowanymi i biskupami z całego kraju, z okazji Australian Catholic Youth Festival [Australijskiego Festiwalu Młodzieży Katolickiej]. Zapewniam was o moich modlitwach, aby Pan pobłogosławił wasze inicjatywy i uczynił ten czas pełnym łaski dla wszystkich zaangażowanych.

Młodość to wspaniały życia, ponieważ jest tak wiele do nauczenia się i doświadczenia. Jednocześnie istnieje wiele wyzwań, którym musicie stawić czoła, starając się wzrastać i kształtować dojrzałość waszego charakter w kontekście społecznym. Dzisiaj znalezienie swojego miejsca w świecie wydaje się jeszcze trudniejsze, ponieważ społeczeństwa nieustannie się zmieniają, tradycyjne wartości bywają traktowane z lekceważeniem, a technologia – choć ma swoje pozytywne strony – może również powodować, że stajemy się bardziej od siebie odizolowani.

Jako chrześcijanie, zanim wysłuchamy się w głos naszych przyjaciół czy szerszej kultury, powinniśmy najpierw zwrócić się do Boga, naszego Ojca niebieskiego, który w chwili chrztu uczynił każdego z nas swoim umiłowanym synem lub umiłowaną córką. Rozważając, w jaki sposób nasza fundamentalna relacja z Bogiem nadaje prawdziwy sens naszemu życiu, Papież Benedykt XVI powiedział: „Nie jesteśmy przypadkowym i pozbawionym sensu wytworem ewolucji. Każdy z nas jest owocem myśli Bożej. Każdy z nas jest chciany, każdy jest kochany, każdy jest niezbędny” ( Homilia na rozpoczęcie Posługi Piotrowej Biskupa Rzymu, 24 kwietnia 2005) [1]. Nasze życie ma zatem swój ostateczny cel w tym, aby stawać się tymi, którymi Bóg nas stworzył, innymi słowy, aby wypełniać Jego wolę w naszym życiu.

Św. Katarzyna ze Sieny powiedziała kiedyś: „Jeśli będziesz tym, do czego Bóg cię stworzył, zapalisz świat” (por. Lettera a Stefano Maconi [1376]) [2]. Prawdę tę możemy dostrzec w promiennym przykładzie wszystkich świętych, którzy pokazują, co oznacza iść za wolą Boga w swoim życiu, każdy na swój własny, niepowtarzalny sposób. Możemy przywołać naszych dwóch nowych młodych świętych, Carla Acutisa i Pier Giorgia Frassatiego, których niedawno kanonizowałem. Pier Giorgio zapamiętany jest jako człowiek aktywny fizycznie, żartujący z przyjaciółmi i pomagający ubogim. Carlo natomiast ukazywany jest jako bardziej powściągliwy i pełen czci, pragnący wykorzystać swoje umiejętności informatyczne do promowania w Internecie wiedzy o cudach eucharystycznych. Obydwaj jednak mieli głęboką relację z Bogiem i starali się pełnić Jego wolę w swoim życiu; w rezultacie na ich fotografiach widzimy, że z ich oczu promieniowała głęboka radość.

Św. Carlo Acutis powiedział bardzo trafnie: „Wszyscy rodzimy się jako oryginały, ale wielu z nas umiera jako fotokopie”. Nie pozwólcie, aby stało się to z wami! Każdy z was został stworzony z wyjątkową osobowością, obdarzony różnymi mocnymi i słabymi stronami, talentami i zdolnościami, i ma przed sobą własną drogę życia, aby z radością urzeczywistniać te dary.

Nie próbujcie jedynie naśladować innych; raczej wsłuchujcie się w Boże wezwanie, aby rozpoznać, kim macie być i co macie czynić. W szczególności jestem przekonany, że Pan wzywa niektórych z was do służby w kapłaństwie lub życiu konsekrowanym. Proszę, miejcie odwagę powiedzieć „tak”!

Jak wiecie, jedynym sposobem, aby usłyszeć głos naszego Ojca Niebieskiego, jest zbliżenie się do Niego, zwłaszcza poprzez modlitwę i sakramenty. Ponadto, podobnie jak w każdej innej relacji, aby być lepszą córką, synem, bratem lub siostrą, musimy przeżywać te relacje z większą miłością, zaangażowaniem i ofiarnością. Czerpcie inspirację od świętych, którzy głęboko przeżywali swoją tożsamość dzieci Bożych i zawsze stawiali Boga w centrum swojego życia.

Na koniec, kiedy wszyscy wrócicie do domów po zakończeniu Youth Festival [Festiwalu Młodzieży], pamiętajcie, że to, czego się nauczyliście i czego doświadczyliście, powinno stać się częścią waszego codziennego życia jako uczniów. W tym kontekście zachęcam was do budowania między sobą więzi i przyjaźni oraz do wspólnej pracy na rzecz budowania Królestwa Bożego w waszych środowiskach lokalnych. Jak uczy nas św. Paweł, Ciało Chrystusa jest zjednoczone, mimo że ma różne członki, tak więc jest miejsce dla każdego z was i potrzeba każdego z was oraz tego wyjątkowego wkładu, jaki tylko wy możecie wnieść (por. 1 Kor 12, 14-20). Jednocześnie nigdy nie zniechęcajcie się, gdy upadacie na drodze bycia uczniami, ponieważ dzięki łasce Bożej – i spotkaniu z Nim w sakramencie spowiedzi – nawet to może stać się chwilą odnowy i wzrostu w świętości.

Moi drodzy przyjaciele, w tych kilku słowach, powierzając was wstawiennictwu Maryi, Matki Kościoła i św. Mary MacKillop, z chętnie udzielam każdemu z was mojego serdecznego błogosławieństwa.

Błogosławieństwo Boga Wszechmogącego, Ojca i Syna, i Ducha Świętego niech zstąpi na was i pozostanie z wami na zawsze. Amen.

_____________________________________________________

[1] Wsłuchiwać się z całym Kościołem w słowo i wolę Chrystusa, „L’Osservatore Romano”, wyd. polskie, nr 6 (274)/2005, s. 12.

[2] Do Stefana di Corrado Maconiego: Katarzyna ze Sieny, Listy, tłum. L. Grygiel, Poznań 2016, s. 576-578.