Drodzy Bracia i Siostry, dobrej niedzieli!

Święto Chrztu Pańskiego, które dziś obchodzimy, rozpoczyna okres zwykły: ten czas w roku liturgicznym zachęca nas do wspólnego podążania za Panem, słuchania Jego Słowa i naśladowania Jego gestów miłości wobec bliźniego. W ten sposób właśnie potwierdzamy i odnawiamy nasz chrzest, czyli sakrament, który czyni nas chrześcijanami, uwalniając nas od grzechu i przemieniając w dzieci Boże dzięki mocy Bożego Ducha życia.

Ewangelia, którą dziś słyszymy, opowiada, jak powstaje ten skuteczny znak łaski. Kiedy Jezus domaga się i przyjmuje chrzest z rąk Jana w rzece Jordan, widzi „Ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego nad Niego” (Mt 3, 16). W tym samym czasie z otwartych niebios rozlega się głos Ojca, który mówi: „To jest mój Syn umiłowany” (w. 17). W ten sposób cała Trójca Święta staje się obecna w historii: gdy Syn zstępuje do wód Jordanu, Duch Święty zstępuje na Niego i przez Niego zostaje nam dany jako siła zbawienia.

Najdrożsi, Bóg nie patrzy na świat z daleka, nie dotykając naszego życia, naszych bolączek i naszych oczekiwań! On przychodzi pomiędzy nas z mądrością swojego Słowa, które stało się ciałem, angażując nas w zaskakujący projekt miłości dla całej ludzkości.

Oto dlaczego Jan Chrzciciel, pełen zdumienia, pyta Jezusa: „Ty przychodzisz do mnie?” (w. 14). Tak, w swojej świętości Pan domaga się i przyjmuje chrzest jak wszyscy grzesznicy, aby objawić nieskończone miłosierdzie Boga. Jednorodzony Syn, w którym jesteśmy braćmi i siostrami, przychodzi bowiem, aby służyć, a nie panować, aby zbawiać, a nie potępiać. On jest Chrystusem Odkupicielem: bierze na siebie to, co nasze, łącznie z grzechem, i daje nam to, co jest Jego, czyli łaskę nowego i wiecznego życia.

Sakrament chrztu realizuje to wydarzenie w każdym czasie i miejscu, wprowadzając każdego z nas do Kościoła, który jest Ludem Bożym, złożonym z mężczyzn i kobiet wszystkich narodów i kultur, odrodzonych przez Jego Ducha. Poświęćmy więc ten dzień na upamiętnienie wielkiego daru, który otrzymaliśmy, zobowiązując się do dawania o nim świadectwa z radością i konsekwencją. Właśnie dzisiaj ochrzciłem kilkoro nowo narodzonych dzieci, które stały się naszymi nowymi braćmi i siostrami w wierze: jakże pięknie jest celebrować jako jedna rodzina miłość Boga, który woła nas po imieniu i uwalnia od zła! Pierwszy z sakramentów jest świętym znakiem, który towarzyszy nam na zawsze. W mrocznych godzinach chrzest jest światłem; w konfliktach życia chrzest jest pojednaniem; w godzinie śmierci chrzest jest bramą nieba.

Zwróćmy się wspólnie do Maryi Panny, prosząc Ją, aby wspierała każdego dnia naszą wiarę i misję Kościoła.

____________________________

Po modlitwie Anioł Pański:

Drodzy Bracia i Siostry!

Jak już wspomniałem, dziś rano – zgodnie ze zwyczajem święta Chrztu Pańskiego – ochrzciłem dwadzieścioro nowo narodzonych dzieci – synów i córki pracowników Stolicy Apostolskiej. Teraz pragnę rozszerzyć moje błogosławieństwo na wszystkie dzieci, które w tych dniach przyjęły lub przyjmą chrzest, w Rzymie i na całym świecie, powierzając je macierzyńskiej opiece Maryi Panny. W szczególny sposób modlę się za dzieci urodzone w trudniejszych warunkach, zarówno pod względem zdrowia, jak i zagrożeń zewnętrznych. Niech łaska chrztu, która jednoczy je z misterium paschalnym Chrystusa, skutecznie działa w nich i w ich bliskich.

Moje myśli zwrócone są ku temu, co dzieje się w tych dniach na Bliskim Wschodzie, zwłaszcza w Iranie i w Syrii, gdzie utrzymujące się napięcia powodują śmierć wielu osób. Mam nadzieję i modlę się, aby z cierpliwością podtrzymywano dialog i pokój, dążąc do wspólnego dobra całego społeczeństwa.

Na Ukrainie nowe, szczególnie dotkliwe ataki, skierowane przede wszystkim przeciwko infrastrukturze energetycznej, właśnie w okresie, gdy zimno staje się coraz bardziej dotkliwe, poważnie dotykają ludność cywilną. Modlę się za cierpiących i ponawiam apel o zaprzestanie przemocy i zintensyfikowanie wysiłków na rzecz osiągnięcia pokoju.

A teraz pozdrawiam wszystkich was, Rzymian i pielgrzymów obecnych dzisiaj na Placu Świętego Piotra. Dziękuję, thank you, muchas gracias!

W szczególności pozdrawiam grupę ze szkoły Everest z Madrytu oraz stowarzyszenie Bambini Fratelli z Guadalajary w Meksyku: Dejemos que los niños sueñen [„Pozwólmy dzieciom marzyć”].

Wszystkim wam życzę dobrej niedzieli!