Parole del Santo Padre

Traduzione in lingua polacca

Pubblichiamo di seguito le parole che il Santo Padre Leone XIV ha pronunciato a conclusione degli Esercizi Spirituali:

Parole del Santo Padre

Prima di concludere questa settimana di esercizi spirituali e di ritiro – un momento di benedizione –, ho il piacere di poter dire grazie soprattutto al nostro predicatore che ci ha accompagnato, aiutato, durante questi giorni a vivere un’esperienza profonda, spirituale, molto importante nel nostro cammino quaresimale, cominciando domenica con “Le tentazioni”, e riflettendo sull’esempio, la testimonianza di San Bernardo, la vita monastica e tanti altri elementi nella vita della Chiesa.

Devo riconoscere che personalmente mi sono trovato in alcuni momenti particolarmente invitato a riflettere. Per esempio questa mattina, quando parlava dell’elezione di Papa Eugenio III e San Bernardo ha detto: “Cosa avete fatto? Dio abbia pietà di voi”.

Poi questa cappella – vi racconto – il giorno 8 di maggio, quando eravamo qui riuniti per la celebrazione eucaristica. Qui sopra sta l’iscrizione della Lettera di San Paolo ai Filippesi che dice queste parole: “Per me infatti il vivere è Cristo e il morire un guadagno”. Allora, in questo contesto e con questo spirito di comunione, noi tutti radunati lavoriamo insieme, però molto separati a volte, e trovarci in preghiera è anche – penso – un momento molto importante della nostra vita, riflettendo su tante questioni che sono importanti per la nostra vita e per la Chiesa.

E non penso di fare un ripasso di tutta la settimana, ma di alcuni elementi che condivido. Per esempio, il riferimento al Dottore della Chiesa John Henry Newman e alla poesia “Il sogno di Geronzio”, dove Newman usa la morte e il giudizio di Geronzio come un prisma attraverso cui il lettore è condotto a contemplare la propria paura della morte e il proprio senso di indegnità davanti a Dio.

Ci sono altri elementi come la libertà, la verità, tanto importanti nella nostra vita. E in tutto ciò, questa sera con la riflessione sulla speranza e sulla vera fonte della speranza che è Cristo, io sono tornato a rileggere la Lettera ai Filippesi. Nella continuazione del testo, qui sopra scritto, dove Paolo dice: “Ma se il vivere nel corpo significa lavorare con frutto, non so davvero cosa scegliere. Sono stretto infatti tra queste due cose: ho il desiderio di lasciare questa vita per essere con Cristo, il che sarebbe assai meglio, ma per voi è più necessario che io rimanga nel corpo. Persuaso da questo, so che rimarrò e continuerò a rimanere in mezzo a tutti voi per il progresso e per la gioia della vostra fede”. E poi dice: “Comportatevi dunque in modo degno del Vangelo di Cristo”.

Ecco: questo è l’invito alla fine di questi giorni di preghiera e di riflessione, che la stessa Parola di Dio rivolge verso tutti noi: “Comportatevi dunque in modo degno del Vangelo di Cristo”.

A nome di tutti i presenti, allora, La ringrazio, monsignor Varden, per tutto ciò che ci ha offerto in questi giorni. La saggezza, questa testimonianza Sua e della vita monastica di San Bernardo, la ricchezza delle Sue riflessioni, saranno ancora per molto tempo fonte di benedizione per noi, di grazia, di incontro con Gesù Cristo.

Vorrei anche, in questo momento, ringraziare i collaboratori dell’Ufficio delle Celebrazioni Liturgiche che hanno preparato tutto il materiale per la nostra preghiera, come anche il coro, che credo sia ancora presente. Grazie per aiutarci con la musica, che è tanto importante anche nella nostra preghiera. La musica – credo monsignor Varden lo abbia detto in qualche momento – ci aiuta in una maniera che le parole non possono fare, elevando il nostro spirito verso il Signore.

Allora grazie, tante grazie a tutti voi per la vostra presenza e partecipazione in questi giorni.

Possiamo concludere con la benedizione.

Benedizione

Buona serata e grazie a tutti

[00307-IT.01] [Testo originale: Italiano]

Traduzione in lingua polacca

Przed zakończeniem kończącego się tygodnia ćwiczeń duchowych i rekolekcji – to czas błogosławieństwa – miło mi podziękować przede wszystkim naszemu kaznodziei, który towarzyszył nam i pomagał nam w tych dniach przeżyć głębokie, duchowe doświadczenie, bardzo ważne w naszej wielkopostnej wędrówce, zaczynając w niedzielę od [konferencji na temat] „Pokus” oraz rozważając przykład i świadectwo św. Bernarda, życie monastyczne i wiele innych elementów życia Kościoła.

Muszę przyznać, że w niektórych momentach czułem się osobiście szczególnie zaproszony do refleksji. Na przykład dziś rano, kiedy mówił o wyborze Papieża Eugeniusza III, wspominał św. Bernarda, który powiedział: „Coście uczynili? Niech Bóg zmiłuje się nad wami”.

A potem ta kaplica – pozwólcie, że opowiem – w dniu 8 maja, kiedy zebraliśmy się tutaj na celebracji eucharystycznej. Tutaj, powyżej, znajduje się napis z Listu św. Pawła do Filipian, który brzmi następująco: „Dla mnie bowiem żyć – to Chrystus, a umrzeć – to zysk” (Flp 1, 21). Zatem, w tym kontekście i w tym duchu komunii, my wszyscy tutaj zgromadzeni pracujemy razem, choć czasami jesteśmy bardzo od siebie oddaleni, a spotkanie się na modlitwie jest również – jak sądzę – bardzo ważnym momentem naszego życia, podczas którego rozważamy wiele kwestii istotnych dla naszego życia i dla Kościoła.

Nie zamierzam robić podsumowania całego tygodnia, ale tylko niektórych elementów, którymi się podzielę. Na przykład, nawiązanie do Doktora Kościoła Johna Henry’ego Newmana i wiersza Sen Geroncjusza, w którym Newman wykorzystuje śmierć i sąd nad Geroncjuszem jako pryzmat, przez który czytelnik prowadzony jest do kontemplacji własnego strachu przed śmiercią i poczucia niegodności w obliczu Boga.

Są jeszcze inne elementy, takie jak wolność i prawda, tak ważne w naszym życiu. A w związku z tym wszystkim, dzisiejszego wieczoru, rozważając nadzieję i prawdziwe źródło nadziei, jakim jest Chrystus, powróciłem do lektury Listu do Filipian. W dalszej części tekstu, cytowanego powyżej, Paweł mówi: „Jeśli zaś żyć w ciele – to dla mnie owocna praca, cóż mam wybrać? Nie umiem powiedzieć. Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść, a być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze; pozostawać zaś w ciele – to bardziej konieczne ze względu na was. A ufny w to, wiem, że pozostanę, i to pozostanę nadal dla was wszystkich, dla waszego postępu i radości w wierze”. A potem powiada: „Tylko sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej” (Flp 1, 22-25.27).

Oto zaproszenie na zakończenie tych dni modlitwy i refleksji, które samo Słowo Boże kieruje do nas wszystkich: „Tylko sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej”.

W imieniu wszystkich obecnych dziękuję więc, Księże Biskupie Varden, za wszystko, co nam podarowałeś w tych dniach. Mądrość, Twoje świadectwo i życie monastyczne św. Bernarda, a także bogactwo Twoich refleksji będą dla nas jeszcze przez długi czas źródłem błogosławieństwa, łaski i spotkania z Jezusem Chrystusem.

Chciałbym również w tym momencie podziękować współpracownikom Biura Celebracji Liturgicznych, którzy przygotowali wszystkie materiały do naszej modlitwy, a także chórowi, który – jak sądzę – jest nadal obecny. Dziękujemy za pomoc w postaci muzyki, która jest tak ważna również w naszej modlitwie. Muzyka – powiedział to kiedyś, jak mniemam, Ksiądz Biskup Varden – pomaga nam w sposób, w jaki nie potrafią tego uczynić słowa, podnosząc naszego ducha ku Panu.

Dziękuję więc, bardzo dziękuję wszystkim za obecność i udział w tych dniach.

Możemy zakończyć błogosławieństwem.

Błogosławieństwo.

Miłego wieczoru i dziękuję wszystkim.

[00307-PL.01] [Testo originale: Italiano]

[B0161-XX.01]